Η λέξη «τύπου» μπροστά από ένα όνομα σχεδίου είναι η σημαντικότερη πληροφορία σε μια τέτοια καταχώριση. Δηλώνει αντιγραφή γνωστού σχεδίου πολυθρόνας των αρχών του μοντερνισμού, όχι το αδειοδοτημένο πρωτότυπο: ίδια σιλουέτα, ίδιος σκελετός σε σχήμα ψαλιδιού, ίδια διάταξη τετράγωνων μαξιλαριών — και εντελώς άλλη κατασκευή από κάτω.

Οι διαφορές φαίνονται εκεί που δεν κοιτάζει κανείς στη φωτογραφία. Στο αδειοδοτημένο κομμάτι ο σκελετός είναι ενιαίος, γυαλισμένος στο χέρι και χωρίς ραφές στα σημεία καμπής, τα μαξιλάρια είναι δερμάτινα με χειροποίητο κάθισμα από δερμάτινες ταινίες, και το σύνολο συνοδεύεται από στοιχεία ταυτοποίησης. Στην αντιγραφή ο σκελετός συχνά συγκολλάται από τμήματα, η επένδυση μπορεί να είναι συνθετική, και το βάρος είναι αισθητά μικρότερο.

Τίποτα από αυτά δεν κάνει την αντιγραφή κακή αγορά — κάνει όμως τη σύγκριση τιμών χωρίς νόημα, γιατί οι δύο τιμές αφορούν δύο διαφορετικά προϊόντα. Ο αγοραστής που ξέρει τι κοιτάζει ελέγχει το πάχος του μετάλλου, τον τρόπο στήριξης των μαξιλαριών και το αν το υποπόδιο πουλιέται μαζί ή χωριστά. Η σελίδα αυτή προέρχεται από το αρχείο του παλιού καταλόγου επιχειρήσεων του τομέα: οι τιμές είναι ιστορικές, δεν γίνονται παραγγελίες και το περιοδικό δεν πουλά έπιπλα.